Historia:
Gustaw Herling-Grudziński (ur. 20 maja 1919 r. w Skrzelczycach[1], zm. 4 lipca 2000  r. w Neapolu) – pisarz, eseista, krytyk literacki, dziennikarz, żołnierz, więzień łagrów. Dorobek literacki    * 1945 Żywi i umarli (Rzym) – debiut książkowy    * 1951 Inny świat (Londyn, wyd. polskie 1953)    * 1960 Skrzydła ołtarza (Paryż)    * 1963 Drugie przyjście (Paryż)    * 1969 Upiory rewolucji (Paryż)    * 1973 Dziennik pisany nocą 1971-1972 (Paryż)    * 1980 Dziennik pisany nocą 1973-1979 (Paryż)    * 1983 Podróż do Burmy (Londyn)    * 1984 Dziennik pisany nocą 1980-1983 (Paryż)    * 1986 Pierścień (Neapol)    * 1988 Wieża i inne opowiadania (Poznań)    * 1989 Dziennik pisany nocą 1984-1988 (Warszawa)    * 1993 Dziennik pisany nocą 1989-1992 (Warszawa)    * 1997 Gorący oddech pustyni (Warszawa)    * 1999 Biała noc miłości (Warszawa)    * 2005 Wędrowiec cmentarny (Warszawa)    * 2007 Wiek biblijny i śmierć (Warsza