Ignacy Ludwik Jeż (ur. 31 lipca  1914 w Radomyślu Wielkim, zm. 16 października 2007 w Rzymie) – polski duchowny katolicki, W latach 1972-1992 ordynariusz  koszalińsko-kołobrzeski. Przewidziany do kreacji kardynalskiej  na konsystorzu  w 2007.

Biografia

Ukończył III Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Katowicach. W latach 1932-1937 studiował teologię na Uniwersytecie Jagiellońskim; obronił magisterium z historii Kościoła, przyjął święcenia kapłańskie 20 czerwca 1937 z rąk biskupa Stanisława Adamskiego. Podjął pracę duszpasterską jako wikariusz w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Hajdukach Wielkich (obecnie Chorzów Batory). W sierpniu 1942 został aresztowany przez Niemców za odprawienie mszy za zmarłego w niemieckim obozie koncentracyjnym proboszcza Józefa Czempiela (dzisiaj błogosławiony)[1]. Był więziony w obozie koncentracyjnym Dachau (nr obozowy 37196), gdzie osobiście poznał ojca Józefa Kentenicha, założyciela Międzynarodowego Ruchu Szensztackiego. Po wyzwoleniu obozu był kapelanem obozu repatriacyjnego w Göppingen koło Stuttgartu. Powrócił do Polski w maju 1946. Był wikariuszem w Radlinie i parafii św. Szczepana w Katowicach-Bogucicach. W latach 1946-1960 pracował jako katecheta i dyrektor Gimnazjum Katolickiego im. św. Jacka w Katowicach oraz rektor Niższego Seminarium Duchownego.

20 kwietnia 1960 został mianowany biskupem pomocniczym gorzowskim, ze stolicą tytularną Alabe Martine; odebrał sakrę biskupią 5 czerwca 1960 z rąk kardynała Stefana Wyszyńskiego. Brał udział w obradach soboru watykańskiego II. Był współautorem listu biskupów polskich do niemieckich z 1965 roku. W czerwcu 1972 został pierwszym biskupem nowej diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. Erygował ok. 100 nowych parafii, doprowadził do budowy nowego budynku Wyższego Seminarium Duchownego w Koszalinie. Zorganizował wizytę w Koszalinie Jana Pawła II 1-2 czerwca 1991. Uczestniczył w pracach Komisji Episkopatu Polski ds. Środków Społecznego Przekazu, a także Komitetu Księży Polskich b. Więźniów Obozów Koncentracyjnych (wieloletni przewodniczący). 1 lutego 1992 został przeniesiony w stan spoczynku, a jego następcą w diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej mianowano biskupa pomocniczego katowickiego Czesława Domina.

19 czerwca 2007 wybrano go Honorowym Obywatelem Miasta Katowice. 20 czerwca 2007 obchodził 70-lecie święceń kapłańskich. Podczas czerwcowych obchodów 70. rocznicy święceń kapłańskich sam jubilat, który słynął z poczucia humoru, żartował, że za trzy lata ma kolejny jubileusz – 50-lecie sakry biskupiej. – Trzeba dożyć – mówił z uśmiechem.

Zmarł 16 października 2007 w klinice Gemelli w Rzymie w rocznicę wyboru kard. Karola Wojtyły na papieża. 17 października 2007 na zakończenie audiencji generalnej Benedykt XVI poinformował, że chciał na najbliższym konsystorzu tj. 24 listopada 2007 wynieść do godności kardynalskiej księdza biskupa Ignacego Jeża. Według Edwarda Dajczaka 26 stycznia 2008 papież powiedział, że mimo iż bp Jeż nie zdążył odebrać kapelusza kardynalskiego, przysługuje mu tytuł kardynała[2]. Został pochowany 23 października 2007 w krypcie Bazyliki konkatedralnej Wniebowzięcia NMP w Kołobrzegu.

Honory i odznaczenia

Honorowy Obywatel Miasta i Gminy Radomyśl Wielki (od 2004 roku), Koszalina (od 1994), Słupska (od 2006), Połczyna Zdroju (od 2006), Katowic (od 2007), Kołobrzegu (od 2008).

Kawaler Orderu Uśmiechu, który otrzymał na wniosek dzieci z rąk Kanclerza Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu Cezarego Leżeńskiego. Odznaczony m.in. Wielkim Krzyżem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (2005) oraz Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski (2 czerwca 2007 – za wybitne zasługi na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, zaangażowanie w niesieniu pomocy ludziom potrzebującym oraz za działalność na rzecz współpracy polsko-niemieckiej). Był wieloletnim protektorem i opiekunem Ruchu Szensztackiego w Polsce.

Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2007 Senat KUL przyznał biskupowi Ignacemu Jeżowi medal "Za zasługi dla Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego". Uroczystość wręczenia medalu zaplanowana była na grudzień 2007.

20 lutego 2008 w Koszalinie uchwałą Rady Miejskiej nadano imię Kardynała Ignacego Jeża skrzyżowaniu ulic Fałata-Gdańska z ul. Orląt Lwowskich-Jana Pawła II. 6 czerwca 2008 w Słupsku poświęcono rondo jego imienia przy zbiegu ulic Sobieskiego i Banacha. 15 maja 2009 został patronem Zespołu Szkół Publicznych w Brzeżnie.

30 stycznia 2009 Poczta Polska wydała w nakładzie 400 000 serię znaczków "Ocaleli z zagłady", na jednym z nich znalazł się wizerunek Ignacego Jeża. Ze względu na drobne błędy techniczne całą serię wycofano z obrotu 24 lutego 2009.

15 kwietnia 2009 w Kołobrzegu uchwałą Rady Miasta Kołobrzeg nadano imię rondu Kardynała Ignacego Jeża przy zbiegu ulic Młyńskiej i Szpitalnej.

źródło: Widipedia