Historia:
W latach 1915-1919 studiował w Seminarium Duchownym w Sandomierzu, a następnie na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Warszawskiego. W czasie wojny polsko-radzieckiej (1920) służył jako kapelan wojskowy. W latach 1922-1923 studiował w Rzymie. Był pierwszym kapelanem tworzącego się Zakładu dla Ociemniałych w Laskach. Od 1924 r. pracował w różnych placówkach diecezji sandomierskiej, a od 1928 r. w diecezji pińskiej. W okresie 1934-1939 profesor Seminarium Duchownego w Pińsku. Organizator pracy społeczno-oświatowej na wsi, rzecznik otwarcia ekumenicznego i pokojowego współżycia różnych społeczności na Kresach. Propagował i realizował franciszkański wzór kapłana żyjącego w ubóstwie. Kapelan wojskowy w kampanii wrześniowej. W czasie wojny pracował w Laskach i Warszawie. Uczestniczył w akcji ratowania Żydów w ramach Rady Pomocy Żydom "Żegota". Od 1942 r. naczelny kapelan Szarych Szeregów, a następnie kapelan Komendy Głównej AK i Batalionów Chłopskich. Ranny podczas powstania warszawskiego. Kawaler Orderu Virtuti Militari. W latach 1945-1949 pracował jako duszpasterz w Słupsku i okolicy. Od 1949 r. w Warszawie. W 1956 r. wybrany na przewodniczącego Ogólnopolskiego Komitetu Pomocy Repatriantom.